பிஷப் கால்டுவெல் – பிழையுரையும், பொய்யுரையும், திராவிட இனவாதமும் – புத்தக வெளியீடு, கிருத்துவர்களின் சாணார் விரோத போக்கும், சந்தித்த வழக்குகளும், பின்னணியும் [2]

பிஷப் கால்டுவெல்பிழையுரையும், பொய்யுரையும், திராவிட இனவாதமும்புத்தக வெளியீடு, கிருத்துவர்களின் சாணார் விரோத போக்கும், சந்தித்த வழக்குகளும், பின்னணியும் [2]

Shanars - how Chales Mead considered-2

நாடார்களும், பிராமணர்களும் சேர்ந்து செயல்பட்டது: நாடார்களுக்கு மட்டுமல்லாமல் தொண்டை மண்டல வெள்ளாள கவுண்டர் சமுதாயம் ஆகியவற்றிற்கும். பாசூர் மடாதிபதியும் அவ்வூர் அந்தணர்களும் 18,19,20ம் நூற்றாண்டில் சமுதாய குருவாக பெரும் சேவை ஆற்றியுள்ளனர்[1].  நாடார்களை பொறுத்த அளவில் அவர்களின் ஆன்மீக, வணிக மற்றும் பொது வாழ்விற்கு இவர்கள் பெரும் துணையாய் விளங்கியுள்ளனர். நாடார்கள் வாழும் கிராமங்களை பாசூர் அந்தணர்களின் குடும்பம் ஒவ்வொன்றும் தனதாக்கி / தத்தெடுத்து 5-10 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு தடவை அக்கிராமங்களுக்கு சென்று அங்குள்ள மக்களுக்கு வேதாந்த சைவத்தை எடுத்து விளம்பி, சிவ தீட்சை வழங்கி, பூணூல் அணிவித்து, சத்திரியர்கள் என மீண்டும் அறிவித்து தன்னம்பிக்கையையும் உற்சாகத்தையும் வழங்கினார்கள். நாடார்கள் வசிக்கும் ஊர்களுக்குள் ஸ்ரீ மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வரர் சிலையை பல்லக்கில் தூக்கி சென்று (அன்றைய ஆலய பிரவேச தடையை முறியடிக்க) வழிபாடு [2]செய்தனர். அதனில் ஒரு விக்ரகம் இன்றும் சேலம் கருமாபுரம் ஸ்ரீ சிவசுப்பிரமணிய குருக்கள் வசம் சித்தர் கோவிலில் (சேலம்) உள்ளது. இதிலிருந்து பிராமணர் எதிர்ப்பு, பிராமணர் துவேசம், முதலியவை எவ்வாறு திராவிட சித்தாந்திகளால் திரிக்கப் படுகின்றன, என்பதனையும் அறிந்து கொள்ளலாம். அதிகாரம், செல்வாக்கு, செல்வம் முதலியவற்றைப் பகிர்ந்து கொள்வதில் ஏற்படும் அரசியல் வெறி பிடித்த முயற்சிகளை மறைக்க அவை பயன்படுத்தப் படுகின்றன என்பதனை அறிந்து கொள்ளலாம்[3].

Shanars, toddy tree climbers-1

 நாடார்கள் உழைத்து, முன்னேறி அதிகாரத்தில் வருவதை ஏன் எதிர்க்க வேண்டும்?: சிவதீட்சை பெற்று பூணூல் அணிந்த நாடார்கள் சாதி பெயர் அன்றி சத்திரியர்கள் என பொதுவாக அழைக்கப்பட்டனர். (இதன் காரணமாக பிறந்ததே சத்திரிய வித்தியாசாலைகள்). கடந்த 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை தென்தமிழகத்தில் சிறு கிராமங்களில் கூட இவ்வாறு பூணூல் அணிந்த நாடார்கள் பலர் காணக்கிடைத்தனர். உதாரணத்திற்கு இக்கட்டுரையின் ஆசிரியரின் தந்தையார்; உமரிக்காடு (உமரிமாநகர்) சாமி நாடார் அவர்களும், அவரது தமையனார்; சத்திரியர் அருணாசல நாடார் அவர்களும் பூணூல் அணிந்திருந்தனர். அதுபோன்று வேதங்களை சமஸ்கிருதத்தில் ஓதவல்ல சிவகாசி நாடார்கள் பலர் இன்றும் உண்டு.  இதன் காரணமாகவே காசிப்பழ நாடார் அவர்கள் 1987ல் எழுதியுள்ள “ உமரிமாநகர் தல வரலாறு” எனும் நூலில் நாடார்களின் குருக்களாக பாசூர் அந்தணர்களை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதை நாம் காணலாம். இதை சமஸ்கிருத மயமாக்கம் என்றெல்லாம் குறிப்பிட்டு ஒதுக்கி விட முடியாது. திராவிட அரசியலில், காமராஜரை எதிர்க்கிறேன், காங்கிரஸை மோதுகிறேன் என்றெல்லாம், திராவிட சித்தாந்திகள் வாதிடலாம். ஆனால், ஜாதிகளால் பிரிக்கப் பட்ட இந்துக்கள் எல்லோருமே, முன்னர் போல ஒற்றுமையாக, இணைந்து வருகிறார்கள் என்பது, அவர்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை என்று தெரிகிறது.

Shanars, toddy tree climbers-2

 நாடார்கள் சந்தித்த வழக்குகள்: இன்றைக்கு “கோவில் நுழைவு” என்றெல்லாம் பேசப்பட்டு வருகிறது. மேல் ஜாதியினர், கீழ் ஜாதியினரை கோவில்களுக்குள் அனுமதிக்கப் படுவதில்லை என்றெல்லாம் விவாதிக்கப் படுகிறது. உண்மை என்னவென்றால், கோவிலுக்குள் பக்தி சிரத்தையாக செல்பவர்களால் எந்த பிரச்சினையும் இல்லை. ஆனால், ஏதோ, எனக்கும் எல்லா உரிமைகளும் இருக்கின்ரன என்ற ரீதியில் செயல்படுவதாலும், அத்தகைய போக்கை ஊக்குவிப்பதாலும், பிரச்சினைகள் உருவாகின்றன. அதனால், நூறாண்டுகளுக்கு முன்னர், நாடார்களும் போராட வேண்டியிருந்தது. மேலே குறிப்பிட்டது போல, நாடார்கள் தங்களது உரிமைகளை நிலைநாட்ட, கீழ் கண்ட வழக்குகளில் மீண்டு வர வேண்டியிருந்தது:

  1. அருப்புக் கோட்டை கலவரம் – 1860-1861 – Aruppukottai Riot (O.S.205 of 1863) .
  2. திருச்செந்தூர் கோவில் நுழைவு – 1872 – Tiruchendur Temple Entry Case (C.Case No.88 of 1872)[4] .
  3. மதுரை மீனாக்ஷி கோவில் நுழைவு – 1874 – Madurai Meenakshi Amman Temple Entry Case (C.Case No.749 of 1874)[5].
  4. திருத்தங்கல் கோவில் நுழைவு – 1876 – Tiruthangal Temple Entry Case[6].
  5. சிவன் ராஜபுரம் வழக்கு – 1885 – Sivananajapuram Case.
  6. கழுகு மலை வழக்கு – 1895 – Kalugumalai case.
  7. காமுதி வழக்கு – 1898 – Kamudi case (C.Case No.83 of 1898)[7].
  8. சிவகாசி-திருநெல்வேலி கலவரம் – 1899 – Sivakasi & Tinnevelly Riots[8].

உண்மையில், இவ்வழக்குகளை ஆராயும் போது, பிரச்சினை நாடார், மறவர், சக்கிலியர் போன்ற சமுதயத்தவர்களுக்குள் உள்ள வேறுபாடுகள் தாம் என்பதனை அறிந்து கொள்ளலாம். அத்தகைய வித்தியாசங்கள் என், எப்படி வந்தன அவற்றை நீக்குவது எப்படி என்பதனைஆய்ந்து, பாடுபட வேண்டும்.

Shanars -musicians

நாடார்களும், பிராமணர்களும் சேர்ந்து கொண்டு புதிய கதைகளை உருவாக்கினர்என்ற வாதம்: கல்கத்தா பிஷப் திருநெல்வேலிக்கு 1865ல் வந்தபோது, “நாடார்கள் ராஜபுதன வீரர்களைப் போன்ற இனம் என்று கருதிக் கொள்லும் உணர்வு ஏற்பட்டுள்ளது. ஆனால், இவர்களது மூதாதையர்கள் பனைமரம் மேறும் ராஜாக்களாக இருந்திருக்கின்றனர்”, என்று விமர்சித்தார், என்று முன்னர் குறிப்பிடப் பட்டது. ஆனால், சரித்திர ரீதியில் ஆதாரங்கள் உள்ளனவா-இல்லையா என்று அவகள் ஆராய்ச்சி செய்த்தாகத் தெரியவில்லை. இதில் கூட, ராஜபுதன சத்திரியர்கள் சிகப்பாக இருக்கின்றனர், இந்த நாடார்-சத்திரியர்கள் கருப்பாக இருக்கின்றனர் என்பது போல, இனரீதியில் விமசரித்துள்ளனர். ஆனால், இந்திய தத்துவத்தின் படி, சத்திரியர் என்பது ஜாதியல்ல, வீரத்துடன் கத்தியை, ஆயுதத்தை எடுத்துப் போராடும் எவனும் சத்திரியன் தான் என்பதனை அவர்கள் உணரவில்லை. ராமன், கிருஷ்ணன் சத்திரியர்களே தவிர, கருப்பர் என்றெல்லாம் கருதப் படவில்லை. உண்மையைச் சொவதானால், கருப்புப் போற்ற்றப் பட்டது. அதாவது, நிறரீதியிலான, இனவெறி இந்தியரிடையே இல்லை. இவர்கள் பிராமணரை “ஆரியர்” என்று கருதினாலும், எல்லா பிராமணர்களும் ஐரோப்பியர் போன்று சிகப்பாக இல்லை, பழிப்பு நிறத்தில், ஏன் கருப்பு நிறத்திலும் பிராமணர்கள் அதிகமாகவே இருந்தனர். அதேபோலத்தான், திராவிடர்கள் என்று குறிப்பிட்டவர்கள் எல்லோருமே கருப்பாக இல்லை. அந்நிலையில், அவர்களது ஜாதி-வர்ணம் கோட்பாடுகள் பொய்யானது, இருப்பினும், திராவிட சித்தாந்திகள் இன்றும் அதனை பிடித்து வைத்துக் கொண்டு, ஜாதி துவேசத்தைத் தூண்டி, கலவரங்களை உண்டாக்கிக் கொண்டிருக்கின்றனர். அவ்விதத்தில் தான் கால்டுவெல் ஆதாரவும், எதிர்ப்பும் உள்ளன.

© வேதபிரகாஷ்

11-10-2018

Shanars -tree climbing, toddy collecting

[1] பொன்தீபங்களின் ‘கொங்க குலகுருக்கள்; கொங்கதேச சாமுத்திர கலாச்சார கேந்திரம் வெளியீடு, ஈரோடு 2009.

[2][2]  C. Sarada Devi, The History of Nadars, An approved Ph.D. thesis submitted to the Madurai Kamaraj University for the Degree of Doctor of Philosophy, 1985, p. 114

[3] சமீபத்தை தமிழ்நாடு வரலாற்றுப் பேரவையில் பேசிய ஜகதீசன், கருணானந்தன், ராஜப்பா, சுப.சவீரபாண்டியன் போன்றோரின் பேச்சுகளைப் பற்றி, இன்னொரு பதிவில் விவரமாக எழுதியுள்ளேன்.

[4] In 1872, a case100 was registered by Brahmins and Vellalas if brash unavailable against seven Nadars, as their entry into Tiruchendur temple had polluted the sanctity of the temple. But the Magistrate, A.D. Arundall dismissed the case and released them.

[5] Two years later in 1874,101 one Mooka Nadan was struck on the neck and pushed out of the temple, when he attempted to enter into Madurai Meenakshi Amman temple. In this case though the Nadars failed to get legal recognition, they did not give up the struggle.

[6] In 1876, at Tiruthangal, a similar attempt of temple entry was made. In 1890, the Nadars in Tiruchuli who attempted to enter the temple, were fined103 . When the Aruppukottai Nadars tried to build Sri Amuthalingeswarar temple, it was stopped by the District Munsiff Court. Later Ramnad Zamindar, who initially stopped the construction work, permitted the Nadars to construct the temple

[7] In 1898, at Kamudhi, another temple entry by Irulappa Nadar caused the Kamudhi riot. The Maravas complained that they had caused pollution to the idols and the temples. As a mark of protest, daily services in the temple were stopped and temporary purification was done. Damages were sought by the Raja of Ramanathapuram for the loss of honour and reputation to the temple, as the Nadars misused the temple and themselves conducted the worship. The Nadars’ appeals to High Court of Judicature and Privy Council were dismissed. The Nadars considered this as a prestige issue. And it was a turning point in their history. From then on, they changed their minds from religious rights to material progress. The Maravas who did not like the changes resulted in another riot, in which members of both Nadar and Maravar communities were killed. The temple entry movement in other places was an eye opener for the Hindu Nadars of Virudhunagar to have their own community temples. They constructed the Mariamman, Valasubramaniaswamy and Veilukandamman temples of their own in Virudhunagar.

[8] The trouble reached its zenith in the year 1899 in the Sivakasi riot. It happened on 6th June 1899. And it was most horrible occurrence among the Tinnevelly riots. The jealousy of Maravas and the over enthusiasm of Nadars to come up in the society clashed.

குறிச்சொற்கள்: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s


%d bloggers like this: